Showing posts with label Stumbling. Show all posts
Showing posts with label Stumbling. Show all posts

Tuesday, March 15, 2022

Stumbling Through the Sky



Stumbling Through the Sky, 2022
Wood, orange 
165 x 60 x 10 cm

 

Thursday, October 22, 2020

Ηθική του σκοντάμματος /Ethics of Stumbling

Ηθική του σκοντάμματος /Ethics of Stumbling 

 

 

Ειδική βιβλιογραφία, σημειώσεις

References, works cited, notes 

 

Τέχνη στο συγκείμενο (Art in Context )

Αμφισβητήσεις της δεξιότητας στη νεωτερικότητα 

ΑΣΚΤ -Χειμερινό εξάμηνο/ Εαρινό εξάμηνο

Αμφιθέατρο νέας βιβλιοθήκης,  Πειραιώς 256

Κωστής Βελώνης

 

 

Αριστοφάνης, Οι Βάτραχοι

http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/bibliographies/translation/bibliography.html?t=ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ

 

Das bucklige Männlein

https://www.mamalisa.com/?t=es&p=260

 

Bataille, Georges, "The Big Toe" (1929) μτφρ. Stoekl, Allan, Lovitt ,Carl R..  Leslie Donald M.  from Visions of Excess: Selected Writings, 1927-1939, Minneapolis: UMP, 1985 

https://jillsorensen.files.wordpress.com/2019/03/georges-bataille.pdf

https://supervert.com/elibrary/georges-bataille/the-big-toe

 

Benjamin, Walter, Τα παιδικά χρόνια στο Βερολίνο το χίλια εννιακόσια. Επίμετρο: Tiedmann, Rolf, Adorno, Theodo, μτφρ. Αβραμίδου, Ιωάννα, Αθήνα:  Αγρα, 2006

 

 

Γιατρομανωλάκης, Νικόλας . Ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης εξηγεί γιατί η καρέκλα του Ρασίντ Τζόνσον στο ΕΜΣΤ είναι σημαντική. Lifo.gr, 15.10.20  https://www.lifo.gr/now/culture/299507/o-nikolas-giatromanolakis-gia-tin-karekla-toy-rasint-tzonson-sto-emst

 

Ciuraru, Carmela, Nom de Plume: A (Secret) History of Pseudonyms, Harper Collins, 2011

https://poetrysociety.org/features/tributes/fernando-pessoa-his-heteronyms

Leslie, Esther, Walter Benjamin,  London : Reaktion Books, 2007

Costa Margaret Jull, A Little Fellow with a Big Head: On Fernando Pessoa, The Paris Review, July 27, 2020

https://www.theparisreview.org/blog/2020/07/27/a-little-fellow-with-a-big-head/

 

Hölderlin, Friedrich,  Ὑπερίων ἢ ὁ ἐρημίτης στὴν Ἑλλάδα, μτφρ. Λαυρέντιος Γκεμερέυ, Αθήνα:  Ηριδανός, 1982.

 

Hölderlin, Friedrich, Ελεγείες, Ύμνοι και άλλα Ποιήματα, μτφρ. Στέλλα Νικολούδη Αθήνα : Άγρα, 1996.

 

Hölderlin, Friedrich, Ύμνοι, ελεγεία και αποσπάσματα, Μετάφραση – Σχόλια: Θανάσης 

 

Josie, Glausiusz “ Living in imaginary world”,  Scientific American ,  January 1, 2014 ;https://www.scientificamerican.com/article/living-in-an-imaginary-world/

 

Θεοδωρόπουλος, Τάκης, Ποιος θα φτιάξει τη σπασμένη καρέκλα; Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2020. Καθημερινή,  https://www.kathimerini.gr/opinion/561119629/poios-tha-ftiaxei-ti-spasmeni-karekla/

 

Land, Peter, Pink Space, 1995

https://nicolaiwallner.com/video/pink-space-1995/

 

Lowell, Amy, The Bungler

https://kostisvelonis.blogspot.com/2016/10/the-bungler_9.html

Ανθολογία ερωτικής ποίησης, Βλαβιανός,  Χάρης  (επιμ., μτφρ.) Αθήνα :Πατάκης, 2013. 

 

Empusa & Lamiae: Vampires , demons, monsters: Greek legend, 12 May 2016

https://www.theoi.com/Phasma/Empousai.html

 

Plath, Sylvia, “I am Vertical”

https://www.researchgate.net/figure/Sylvia-Plath-I-Am-Vertical-1961-Plath-1981-162-Courtesy-of-Faber-Faber-Ltd-and_fig4_301703200

 

Μίλτος Σαχτούρης, Ο γάμος πού δεν έγινε

https://saxtouris.wordpress.com/poitikes-suloges/anapoda-gyrisan-ta-rologia/

 

Σεφέρης Γιώργος,  Δοκιμές Ι (1936-1947) Αθήνα: Ίκαρος, 1999

Τζιρτζιλάκης, Γιώργος.  Υπο-νεωτερικότητα και εργασία του πένθους, Αθήνα:  Καστανιώτης, Αθήνα 2014

 

Velonis, Kostis, “Hyperion Has Stumbled”, in Puppet Sun, Athens : NEON: City Project, 2019      

https://www.academia.edu/38565604/Hyperion_Has_Stumbled

 

Waters, Michael, Movement That Accidentally Became Legitimate, Atlas Obscura, June 28, 2017  
https://www.atlasobscura.com/articles/spectra-poetry-hoax-witter-bynner

 

Friday, September 25, 2020

Τέχνη στο συγκείμενο : αμφισβητήσεις της δεξιότητας στη νεωτερικότητα

Τέχνη στο συγκείμενο  ( Art in context ) 

Καλλιτεχνικές πρακτικές, μεθοδολογία έρευνας και θεωρίες της σύγχρονης τέχνης

 

ΑΣΚΤ Χειμερινό/ Εαρινό Εξάμηνο

Αμφιθέατρο νέας βιβλιοθήκης,  Πειραιώς 256

 

 

            Η διαμόρφωση της “επίσημης” ιστορίας της μοντέρνας τέχνης χαρακτηρίστηκε από την επιμονή της να συγχρονιστεί με τις επιστημονικές, τις τεχνολογικές  αλλά και τις ιδεολογικές  προοπτικές  μιας ντετερμινιστικής  αντίληψης του κόσμου, συνυφασμένη με την έννοια της  προόδου.  Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει στην πλειοψηφία της η ιστοριογραφία  της  δυτικής τέχνης. 

            

Στις παραδόσεις  θα δοθεί έμφαση σε μια παράλληλη,  αν και λιγότερο εμφανή τάση  αυτοκριτικής  της νεωτερικής συνθήκης  μέσα από το κωμικό  στοιχείο στη  πραγματολογική, τη σωματική  (slapstick)  και  την υπαινικτική  του μορφή.  Το κωμικό  θα αναλυθεί  με την πρόθεση της ανατροπής της ρητορικής  μιας συνεπούς αφήγησης,  είτε στο εννοιολογικό πλαίσιο φέρνοντας τη ρήξη με το λόγο του διαφωτισμού και της επιστημονικής αντικειμενικότητας,  είτε μέσα στο πεδίο της συγκρότησης της φόρμας. Δεν χρειάζεται να μελετήσουμε  μονάχα  τις χειρονομίες  των ντανταιστών  και των  φλουξιστών  για να εντοπίσουμε τις εμφανείς απαξιώσεις του ρασιοναλιστικού μοντερνισμού. Με την υπόγεια νύξη του κωμικού και την ειρωνεία,  θ’ αναδείξουμε  πως οι  κυρίαρχες αφηγήσεις  μετατρέπονται  σε  φορείς παρωδίας, αγγίζοντας και τις πιο απρόβλεπτες  και απαθείς ως προς το χιούμορ πρωτοπορίες (προντουκτιβισμός, σουπρεματισμός, art informel, abstract expressionism) . Η κωμική διάθεση θα γίνει ορατή και στις πιο σεμνές αναφορές  της μεταγλώσσας  της πρωτοπορίας  στη σύγχρονη παραγωγή   και η  οποία  μαζί με την  αιρετική επανάχρηση της επίσημης  γλώσσας θα στοχεύει στην διάψευση των προσδοκιών της avant garde.  

 

            Αν  σ’ ένα σημερινό θεατή,  κάθε ουτοπία  στον  20 αιώνα (από την λατρεία της μηχανικής στους Ιταλούς φουτουριστές  μέχρι τα προπαγανδιστικά βήματα και περίπτερα των  Ρώσων κονστρουκτιβιστών )  προκαλεί  εντέλει το  φαρδύ χαμόγελο,  εμείς  θα εστιάσουμε  στις λεπτομέρειες- εκεί όπου βρίσκεται ο θεός, η ο διάβολος  σύμφωνα με κάποιους άλλους- οι οποίες προδίδουν το ειρωνικό μειδίαμα του δημιουργού, έστω και τεχνηέντως κρυμμένο  ή απωθημένο.  Αυτή η  ελλιπής, ελάσσονα αφήγηση  σε σχέση  με την κυρίαρχη ανάγνωση  του έργου,  είναι σχεδόν κρυπτική,  με την έννοια του αινιγματικού αντικειμένου –παιχνιδιού στην ψυχαναλυτική  του προβολή  αλλά και με την χρήση  της αποκρυπτογράφησης στο συμβολικό του πεδίο. Εφόσον  το κωμικό υποβόσκει σε όλες τις φιλόδοξες φράξιες  της νεωτερικότητας,  το επίκεντρο αυτής της έρευνας  θα ενεργοποιήσει τις «ατέλειες»  της  τεχνικής στη μεταφορντικη οργάνωση της παραγωγής : από την slapstick σωματικοτητα των γλυπτών της μεταπολεμικής περιόδου, την  λανθάνουσα χρηστικότητα των DIY  έργων, την φιλόδοξη επινόηση σχεδιαστικών λύσεων άμεσης ανάγκης αλλά και πιθανής γκάφας,  μέχρι την συνειδητή αποχή από την γνωστική διαδικασία της χειροτεχνίας (objets trouvés, ready mades)  όπως και το συνειδητό πέρασμα από την εξειδίκευση στην αποειδικευση (deskilling). 

 

Στην ακμή της τειλορικής οργάνωσης της εργασίας  και  απέναντι  στις υποδείξεις ενός  πειθαρχημένου  και  ελεγχόμενου  περιβάλλοντος, η αδεξιότητα,  η γκάφα, η σύγχυση, η αντιδιαστολή,  η αίσθηση ανεπάρκειας  καθώς και η  αμηχανία  που προκαλείται από  το «ατσούμπαλο» υποκείμενο ενάντια στον εαυτό του, θα εμπνεύσει τις πρώτες στιγμές της πρωτοπορίας (Les Artsincohérents, Dada, μεταϊμπρεσιονισμός, συμβολιστές ). Ανάμεσα σε άλλες γκάφες, ατυχίες και δυσλειτουργίες θα εξετάσουμε  την ασσυμετρία  σε ορθολογικά κινήματα όπως  το Bauhaus, την περιφρονητική περιγραφή του Barnett Νewman   για  την εμπειρία  του  σκοντάμματος στα γλυπτά,    τη φάρσα που κρύβεται πίσω από το Μαύρο τετράγωνο»   του Kazimierz Malewicz ,  την σύγχρονη επιστροφή  της γλυπτικής  στην αρχαϊκή αδεξιότητα του ξόανου. Σε επιμέρους ενότητες  θα εξηγήσουμε  την εμμονή του σουρεαλιστών με τις κωμικές παραγωγές του Mack Sennett,  την προτίμηση για το θέατρο του παραλόγου, όπως και θα επιβεβαιώσουμε την διαχρονικότητα της παράδοσης της commedia de l’arte και του κουκλοθέατρου  στις παραστατικές τέχνες  αλλά και στη ζωγραφική και τη γλυπτική  του 21 αιώνα. 

 

Η εικαστική πρωτοπορία  δεν  θα μείνει ανεπηρέαστη  από τις χειρονομίες και το γέλιο των  Clowns  του τσίρκου και των θεατρικών παραστάσεων  και θα ανανεώσει   τη θεματολογία της  εμπλουτίζοντας την με  παλιότερους και νέους αντιήρωες, καρικατούρες σαλτιμπάγκων,   αναρίθμητους  τρελούς Πιερο (Pierrot le Fou) αλλά και παρανοϊκούς αστούς όπως τον Ubu Roi ανάμεσα σε άλλους(evil clowns)  νευρωτικούς  και ψυχωτικούς κατοίκους  των μητροπολιτικών κέντρων. 

Αυτές οι περιγραφές της  διαταραχής  της προσωπικότητας μετατρέπουν  το κωμικό σε μια αντεστραμμένη τραγωδία, στην οποία οι ίδιοι οι καλλιτέχνες  ταυτίζονται  με τον περιθωριακό και θλιμμένο γελωτοποιό,  ο οποίος  ‘χαμένος» στα προσωπικά του αδιέξοδα, ζει  αναμεσά στο όνειρο και  την πραγματικότητα. Ο καινούργιος «αφανής» ήρωας στις μοντέρνες κοινωνίες δεν είναι πια ( η τουλάχιστον όχι μόνο)  ο πολύτροπος Οδυσσέας αλλά ο έσχατος στρατιώτης, ο απερίσκεπτος και γκαφατζής Ελπήνορας ο οποίος γκρεμοτσακίζεται από την στέγη του ανάκτορου της Κίρκης και κάνεις  δεν τον αντιλαμβάνεται.

 

Αν και το πλαίσιο των ομιλιών κινείται εντός του πεδίου των «ιστοριών» της μοντέρνας και σύγχρονης  τέχνης  η επιλογή κάθε  μαθήματος θα ορίζεται  κυρίως  με κατεύθυνση  θεματικών και εννοιολογικών συσχετισμών και λιγότερο με  χρονολογικά κριτήρια.  Συσσωρεύοντας τις αποτιμήσεις της κλασικής αλλά και σύγχρονης  βιβλιογραφίας για το παράδοξο και το αυτονόητο της εμπειρίας  του  κωμικού θα αγγίξουμε το πεδίο   των επιστημολογικών διασταυρώσεων με την ψυχανάλυση (Sigmund Freud, Jacques Lacan, Sarah Kofman, Julia Kristeva)  τη φιλοσοφική σκέψη και την ηθική  (Vladimir Jankélévitch, Henri Bergson, Schopenhauer,  Nietzsche, Georges Bataille, Martin Heidegger, John Gray, Λουκρήτιος) τη θεωρία λογοτεχνίας (Αριστοτέλης,  Heinrich Von Kleist ,  Gianni Rodari, Umberto Eco, Robert F. Storey, Μαρία Οικονόμου, Jean Starobinski, Δημήτρης Πολυχρονάκης, Simon Critchley )την κριτική θεωρία  (Adorno,  Siegfried Kracauer , Walter Benjamin, Roland Barthes, Κarel Kosik, Jean Baudrillard) , τη φεμινιστική θεωρία (Hélène Cixous, Luce Irigaray), φιλμικές σπουδές (Lotte Eisner, Laura Mulvey,Gilles Deleuze, Berger John, Malcolm Turvey),  τη  συσχέτιση της αισθητικής με την πολιτική σκέψη (Leon Trotsky, Jacques Rancière, Chantal Mouffe, Bruno Latour, Giorgio Agamben)  την ποιητική πρακτική (Friedrich Hölderlin, Rainer Maria Rilke, Ezra Pound, Jules Laforgue, Διονύσιος Σολωμός, CharlesBaudelaire, Amy  Lowell,  Sylvia Plath, Ρώμος Φιλύρας, Γιώργος Σεφέρης)   την ιστορία και θεωρία της τέχνης (Jean-Yves Jouannais, Christine Buci Glucksmann, Γιώργος Τζιρτζιλάκης, Steven Connor, Jean Clair,  Rosalind Krauss).

 

Το περιεχόμενο της εικαστικής παραγωγής των φοιτητών είναι το κύριο μέρος  της ερευνητικής διαδικασίας. Η τεκμηρίωση θέσεων των σπουδαστών  ενθαρρύνεται να γίνεται  με  τη χρήση  συγκεκριμένων παραδειγμάτων μέσα  από την   ιστορία της  τέχνης, στοχεύοντας  στο να αντιληφθούν στο έργο τους μια πιθανή γενεαλογία. Οι φοιτητές οφείλουν να γεφυρώσουν το συγκείμενο με την πρακτική, μέσα από κοινές παρουσιάσεις της εικαστικής παραγωγής τους στην οποία θα καταγράφουν και θα αναδεικνύουν τους προβληματισμούς τους. Στην συνέχεια θα συμμετέχουν σε συλλογικές ανοικτές συζητήσεις, όπως και σε εξατομικευμένες προσεγγίσεις  ώστε να δοθεί στον καθένα ξεχωριστά η δυνατότητα μιας ποιοτικής εξοικείωσης με το αντικείμενο. 

 

 

Το μάθημα είναι και εργαστηριακό,  δομείται  ως  εξής :

Παραδόσεις

Εικοσιπεντάλεπτες παρουσιάσεις του έργου σας

Δεκαπεντάλεπτα tutorials σε κάθε μάθημα 

Υποχρεωτική εργασία που αφορά στη σύνταξη ενός  αναλυτικού  και σύντομου καλλιτεχνικού σημειώματος στο πρώτο και το δεύτερο εξάμηνο αντίστοιχα.

 

 Λόγω της ιδιαιτερότητας του μαθήματος καθίσταται αδύνατη η διεξαγωγή της εξεταστικής του Σεπτεμβρίου και προϋπόθεση για την παρακολούθηση είναι η συστηματική παρουσία σας στο μάθημα. 

 

Κωστής Βελώνης 

Thursday, May 14, 2020

Μάτια ξύλινα, γιατί με στραβοκοιτάζετε; / Occhiacci di legno, perchè mi guardate ?



Μάτια ξύλινα, γιατί με στραβοκοιτάζετε ;/  Occhiacci di legno, perchè mi guardate?


Βιβλιογραφία, σημειώσεις
Bibliography / REF/ Works Cited / Films / Performances 


Bennett,
Florence M., Primitive Wooden Statues Which Pausanias Saw in Greece, The Classical Weekly, Vol. 10, No. 11 (Jan. 8, 1917), pp. 82-86 https://www.jstor.org/stable/4387385
Bennett, Florence M., A Study of the Word ΞΟΑΝΟΝ, American Journal of Archaeology, Vol. 21, No. 1 (Jan. - Mar., 1917), pp. 8-21 https://www.jstor.org/stable/497155

Benjamin, Walter, Franz Kafka, μτφρ. Ροζάνης , Στέφανος, Αθήνα : Έρασμος , 2004 

Bertoli, Lisa, “Sign Makers”, Wallpaper Magazine, May 2016.

Borges, Jorge Luis.  Το βιβλίο των φανταστικών όντων , μτφρ. Bέης, Γιώργος, Αθήνα: Libro, 1988.

Collodi, Carlo,  Le avventure di Pinocchio. Storia di un burattino (Firenze, 1881) 

Collodi, Carlo. Οι περιπέτειες του Πινόκιο, μτφ. Χ. Ρωμαίου, Μ. Κυριακάκη Αθήνα: Ερευνητές, 2003. 

Chklovski, Viktor Borisovitch, Una teoria della prosa (Bari : de Donato, 1966) 
Ginzburg, Carlo  “Ξύλινα μάτια, εννέα στοχασμοί για την απόσταση” μτφρ. Μπάμπης Λυκούδης. Αθήνα : Αλεξάνδρεια,  2006 

Γαβριηλίδου-Σπυρίδου, Σοφία. Ξαναδιαβάζοντας τις Περιπέτειες του Πινόκιο, Κείμενα,  τευχ. 12, 2011
Γυιόκα, Λία. Η επιθυμία είναι η αρχή της εμμονής:
Παραμυθικές και sci-fi μεταφορές της στειρότητας στο Children of Men (2006) και το Otesánek, 2000 

https://www.academia.edu/5072967/Representations_of_Infertility_Jan_Svankmajers_OTIK_in_Greek_
Freud, Sigmund. “O ποιητής και η φαντασίωση” μτφ. Γιώργος Σαγκριώτης, Αθήνα: Πλέθρον, 2011 

Frontisi-Ducroux,  Françoise. Δαίδαλος , η μυθολογία του τεχνίτη στην αρχαία Ελλάδα, Αθήνα:  Ολκος, 2002.

Gray, John  “Η σιωπή των Ζώων” Αθήνα: Εκδόσεις Οκτώ, 2013 

Gross, Kenneth. Puppet: An Essay on Uncanny Life. Σικάγο: University of Chicago Press, 2011

Hainard, Jacques, Kaehr, Roland. Objects Prétextes, Objects Manipulés Neuchâtel: Musée d’ethnographie, 1984.

Kafka, Franz.  “The Cares of a Family Man” (“Die Sorge des Hausvaters”, 1914 -1917)
μτφρ.  Willa and Edwin Muir 

Kafka, Franz, Η έγνοια ενός οικογενειάρχη, στο Διηγήματα και μικρά πεζά, μτφρ. ΡασιδάκηΑλεξάνδρα, Αθήνα : Ροές, 2007. 

Klein, Melanie.  Envy and Gratitude. A Study of Unconscious Sources. New York: Basic Books, Inc1957.

Manganelli, Giorgio “La morte di Pinocchio” in Laboriose inezie (Milano : Garzanti, 1986)

Marcoci,
Roxana, Perceptions at Play: Giacometti through Contemporary Eyes, Art Journal, Vol. 64, No. 4 (Winter, 2005), pp. 6-25 https://www.jstor.org/stable/20068414 

Lipovetsky   Mark, Buratino : The Utopia of a Free Marionette In Charms of the Cynical Reason
: Tricksters in Soviet and Post-Soviet Culture 
 Brighton, MA, : Academic Studies Press, 2011 

Οβιδίος,  Μεταμορφώσεις,  Βιβλίο Δέκατο , μτφρ. Νικολόπουλος,Τάσος, Αθήνα : Στιγμή, 2004
Παυσανίας. Ελλάδος περιήγησης, Βοιωτικά – Φωκικά,  μτφρ. Νίκος  Δ. Παπαχατζής, Εκδοτική Αθηνών, 2004
   
Πλάτων,  Ιππίας Μείζων, μτφρ. Καρούζος Χρήστος , Κακριδής Θ. Ιωάννης,  Ίδρυμα Τριανταφυλλίδη, 1973.

Perella, Nicolas J., An Essay on Pinocchio, Italica, Vol. 63, No. 1 (Spring, 1986), pp. 1-47
 Ρασιδάκη Αλεξάνδρα, Τα Ζώα στον Κάφκα (επιμ.)  στο  Kafka, Franz, Έρευνες ενός σκύλου και άλλα διηγήματα, Αθήνα : Πατάκης , 2016
https://www.academia.edu/38109234/Τα_ζώα_του_Κάφκα

Shabazz, Rasheed, UC Berkeley professor Dacher Keltner explains 'How Power Makes People Selfish, January 20, 2015

Tolstoi, Alexei. Οι περιπέτειες του Μπουραττίνο, μτφρ. Χάσπαρη Μαρία, Αθήνα: Απόπειρα, 1998

Vaihinger, Hans The Philosophy of 'As if': A System of the Theoretical, Practical and Religious Fictions of Mankind, μτφ. C.K.Ogden, Λονδίνο :Routledge, 2001 

Βελώνης, Κωστής. Πεινασμένος Pinocchio, το άγχος της εκμηδένισης και η επιθυμία για αδηφαγία στο σχεδιασμό 

Βελώνης, Κωστής.  “Η χρήση του ανοικτού κώδικα.  Γλυπτική και σχεδιασμός εκτάκτου ανάγκης”, Αυγή, 31 Ιουλ.
 http://avgi-anagnoseis.blogspot.gr/2016/07/blog-post_26.html

Vernant Jean-Pierre. Semblances of Pandora: Imitation and Identity, trans. Zeitlin, Froma, Critical Inquiry , Vol. 37, No. 3 (Spring 2011), pp. 404-418
 https://www.jstor.org/stable/10.1086/660795 

Πλατώνας,  Μένων, μτφρ. Πετράκης Ε, Ιωάννης, Aθήνα : Πόλις,  2008  


Σάββας, Μιχαήλ. Γκόλεμ ή Περί υποκειμένου και άλλων φαντασμάτων,  Aθήνα : Άγρα, 2010

Salzman-Mitchell, Patricia.  A Whole Out Of Pieces: Pygmalion's Ivory Statue In Ovid's Metamorphoses Arethusa, Volume 41, Number 2, Spring 2008, pp. 291-311 https://doi.org/10.1353/are.0.0001 

Psalms Chapter 139 תְּהִלִּים


Le Nez, Fondation Giacometti
https://www.fondation-giacometti.fr/en/article/82/le-nez

University of Granada. "'Pinocchio effect' confirmed: When you lie, your nose temperature rises." ScienceDaily. ScienceDaily, 3 December 2012. <www.sciencedaily.com/releases/2012/12/121203081834.htm>   


Films /Ομιλίες / Συνεντεύξεις


PINOCCHIO | The Darkest Disney Film

https://www.youtube.com/watch?v=ytzZGObzobI


Kids Try 100 Years of Cookies with Cookie Monster
https://www.youtube.com/watch?v=V2D2MlLKnbM

Sesame Street: The First Time Me Eat Cookie

https://www.youtube.com/watch?v=L2_MUD16EIk

Butler Judith. The Figure of Odradek in Kafka. 2011
European Graduate School EGS Media and Communication Studies
https://www.youtube.com/watch?v=v573KaWGIrc

Золотой ключик, Golden Key, dir.  by Aleksandr Ptushko (1939)

https://www.youtube.com/watch?v=MuurQgbg6Vc&feature=emb_err_watch_on_yt

Приключения Буратино. 1 серия (1975). Детский фильм | Золотая коллекция


 (The Adventures of Buratino)  dir. by Leonid Nechayev  (1975). 

https://www.youtube.com/watch?v=CmVqeCmhtKY


The Adventures of Pinocchio by Giulio Antamoro (1911)


The birthplace of Pinocchio

https://www.youtube.com/watch?v=gAkdYYaTzcI

Growing Nose, Pinocchio by Roberto Benigni, 2002

https://www.youtube.com/watch?v=28JhyDR8-5M

Pinocchio by Matteo Garrone, (2020)

https://www.youtube.com/watch?v=gmwwrfzFDNs

 

Interview Roberto Benigni & Matteo Garrone PINOCCHIO

https://www.youtube.com/watch?v=5QEsF1FtBuk

 

Golem: a legendary Jewish clay man and his impact on art | DW Documentary

https://www.youtube.com/watch?v=O6KZEUdTGsk

 

The Golem: How He Came into the World/ Der Golem, wie er in die Welt kam,
 dir. by Paul Wegener, Carl Boese (1920) 



Κωστής Βελώνης, Αδεξιότητα και νεωτερικότητα  (We Are All Clowns)
Clumsiness and Modernity (We Are All Clowns) Course 
ΑΣΚΤ -Athens School of Fine Arts (ASFA)

 Αμφιθέατρο νέας βιβλιοθήκης,  Πειραιώς 256