Friday, January 27, 2023

Late Spring Morning, First Summer Night


Late Spring Morning, 2022/ Acrylic and oil on wood 

First Summer Night, 2022/ Acrylic and oil on wood 

120 x 60 cm

#Seasons #Almanac #Diaries #Almanachdesbergers #weather #field #kostisvelonis #ShepherdsDiary #painting # vertical#horizon #Spring #Summer #Days #Nights #Hμερολόγιοτωνβοσκών

Sunday, January 22, 2023

Berger calculant l'heure sur la position des astres

Compost et calendrier des bergers, 1493

Gautier Dalché, dans "Le Moyen Age en lumière" : connaître l'heure de nuit à l'aide d'une simple corde tenue dans l'axe de l'étoile polaire, en mesurant l'écoulement du temps sur la rotation de la voûte céleste.

https://www.pop.culture.gouv.fr/notice/enluminures/D-036666

Friday, January 20, 2023

Apollo Nomius


Νόμιος Απόλλων, 2022 

Marble, straw

Dimensions variable 

 

#Νόμιος #Απόλλων #Apollo #Nomius #kostisvelonis  #βοσκος #βοσκοτοπι #Sculpture#Pastoral   

Sunday, January 15, 2023

Die kastalische Quelle mit Nischen für Weihungen


Ernst Reisinger, Delphi. Die kastalische Quelle mit Nischen für Weihungen / Δελφοί. Κασταλία πηγή με τις κόγχες για τα αναθήματα


Griechenland Schilderungen deutscher Reisender In zweiter, veränderter Auflage herausgegeben. Mit 90 Bildtafeln, davon 62 nach Aufnahmen der Preussischen Messbildanstalt, Λειψία, Insel-Verlag, 1923.

The Castalian spring in Delphi, with niches for votive offerings, 1923

Μαζί μου είπα να πάρω ένα δέντρο για σκιά


Μα πού είναι το δέντρο και πού ο ίσκιος; Οι ποιητές ούτε νεκροί δεν μας αφήνουν να ξαποστάσουμε. Φτιάχνουν έναν ξαφνικό ουρανό δίπλα στις λέξεις τους και φεύγουμε ορμητικά για το παρόν, καθώς τις ανταμώνουμε.


Δ.Π. Παπαδίτσας,1980 

Saturday, January 14, 2023

Κασταλία Πηγή


Κασταλία Πηγή, 2022
110 x 100 x 4 cm
Wood, acrylic, oil, chalk paint, gesso
CastalianSpring#Τοημερολόγιοτωνβοσκών #Almanachdesbergers #Apollo #delphi #kostisvelonis#sculpture #πηγή #Κασταλία #ShepherdsAlmanac #Almanac #weathering#Spring #Fountain#δελφοί

Le corbeau


Sous ma chemise 

je porte la mort 

tel un corbeau 

apprenti de la parole


Il est seul à comprendre 

le langage enragé de mon cœur


Anise Koltz


Friday, January 6, 2023

Almanach des bergers pour la Seconde Année Républicaine

 



Almanach des bergers pour la Seconde Année Républicaine : contenant deux méthodes faciles, l'une pour connoître l'heure de la nuit à l'aspect des étoiles, & l'autre pour connoître la position des planettes chaque jour de l'année : suivi d'un essai sur les moyens de se procurer les trésors du Perou

A Paris : Chez Pellier : et Demoraine, an deuxième de la République française [1793]

Almanac with instructions for finding the time of the night based on the stars. Each month also includes essays on astronomy. Final section includes instructions on procuring treasures of Peru by planting mulberry trees to encourage the culture of silk worms, whose silk may then be exchanged for gold. The almanac itself uses the ten new revolutionary months, with an explanation of the new calendar system. The star chart and planisphere, however, retain the traditional 12 month system. Later editions of the almanac, entitled L'horloge du labourer, have charts with the revolutionary months. The star chart and planisphere are also exceptional for joining constellations with solid or dotted lines, instead of using constellation figures. Non-pictorial star charts were thought not to occur until the nineteenth century. Cf. Nick Kanas. Star maps. Berlin ; New York : Springer, 2007

https://catalog.lib.unc.edu/catalog/UNCb8160272


Monday, January 2, 2023

Archaic Fragment


I was trying to love matter. 

I taped a sign over the mirror: 

You cannot hate matter and love form. 


It was a beautiful day, though cold. 

This was, for me, an extravagantly emotional gesture. 


.......your poem: 

tried, but could not. 


I taped a sign over the first sign: 

Cry, weep, thrash yourself, rend your garments— 


List of things to love: 

dirt, food, shells, human hair. 


....... said 

tasteless excess. Then I 


rent the signs. 


AIAIAIAI cried 

the naked mirror. 


Louise Glück 

Shepherds' Almanac


Winter Evening 2022

Acrylic, oil and gesso on wood 120 x 60 cm

120 x cm cm


Early Winter Morning, 2022 

Acrylic, oil and gesso on wood 

120 x 60 cm


#Τοημερολόγιοτωνβοσκών  #Almanachdesbergers #

#ShepherdsAlmanac #Almanac #almanach #Kalendrier #shepherds #bergers #βοσκοι #kostisvelonis  #book  #Seasons #Winter #January #

Almanach des Bergers (Shepherd’s Almanac)





Almanach des Bergers (Shepherd’s Almanac) 

pour l’année M.DCC.LIX (Liège: V. G. Barnabe, 1759)



According to the Cambridge History of English and American Literature (v. 18), the first Shepherds’ Calendar was printed in 1491 by Guyot Marchant, whose workshop was in the Latin Quarter of Paris. The work was entitled Kalendrier des Bergiers and it was the first illustrated French almanac. 

In Honoré de Balzac’s 1843 novel Illusions Perdues (Lost Illusions), the Shepherds’ almanac plays a small role: “After rummaging round the workshop Eve discovered a collection of figures required for the printing of a so-called Shepherds’ Almanac, in which objects are represented by signs, pictures, and symbols in red, black, and blue. Old Séchard, illiterate as he was, had formerly made a lot of money by printing this little book intended for equally illiterate people. An almanac of this kind costs only a penny and comprises a hundred and twenty-eight pages of very small format. Delighted at the success of her broadsheets—the sort of production which is a specialty with small provincial presses—Madame Séchard decided to print the Shepherds’ Almanac on a large scale by putting her profits into it.” (translated by Herbert James Hunt).

This book comes bound with Almanach pour cette Année M. DCC. LIX. Supputé par Mtte Mathieu Laensbergh Mathematicien (Liege: G. Barnabe, 1759); and Pronostication particuliere pour l’an de notre Seigneur 1759. Par M. Mathieu Laensbergh, Mathematicien (Liege: Guil. Barnabe, 1759); and Continuation des choses les plus remarquables arrivées par toute l’Europe & autres parties du monde, depuis le mois de Septembre de l’An 1757. jusqu’audit mois de l’An 1758 (Liege: V. G. Barnabe, 1759).

Posted by Julie L. Mellby on February 11 2011

https://www.princeton.edu/~graphicarts/2011/02/almanac.html 

Sunday, January 1, 2023

AUBADE


Εδώ δεν φτάνει ο πόλεμος· κοιτάζω:

ένας κοκκινολαίμης στο μπαλκόνι

τινάζει από πάνω του τον ύπνο

σε μια κηλίδα ήλιο κι ανασαίνουν

τα φύλλα της ελιάς μέσα στη γλάστρα

με την πνοή του αέρα· ξημερώνει.


Διονύσης Καψάλης, 2022 

Saturday, December 31, 2022

Almanach des bergers






Kostis Velonis is inspired by ephemeral shepherds’ diaries and almanacs such as forecasts and notes on astronomical and meteorological data for the coming year, as well as trivia around agricultural cultivation and rural life. In his recent large-scale sculptural installations which formed part of ‘Straw Falling on Concrete Floors’ organized by the '2023 Eleusis Cultural Capital of Europe', the artist confronted the challenges of the historical tradition of the city of Elefsina (Eleusis) through an amalgam of ecological and mythological narratives merging natural elements such as straw, animal nests and a submerged tree, with ancient Greek myths around fertility. For the exhibition 'The Shepherds' Diary', Velonis continues to pursue his interest in the interconnection between nature and culture, looking at how the erosion caused by weather elements may affect personal mood while global socio-political shifts are enforced by the climate crisis.

 


The gallery’s space is occupied by a large-scale sculptural installation that recreates the conditions of a gathering of shepherds consisting of hay bales and marble slabs. Much like a displaced environment in urban culture, it functions as a symbol of rural community raising questions around our relationship with nature anew. It invites the visitor to reflect upon man's connection with earth and the 'moods' of weather and to engage critically around human interaction with the natural environment. Meteorological fluctuations and the 'plasticity' of weather, the elements that make up the almanac of rural life, are mirrored here in a new series of wooden wall-works placed close to each other with references to season, month and the length of the day. Installed mainly in pairs, these aim to highlight the transition from one season to another, the succession of months and the alternation of day to night. Velonis's works return to an ongoing existential narrative related to the natural cycle of life and our relationship with earth's soil. These painting-sculptures, presented for the first time in the exhibition, reflect the artist's wider intention to formulate an artistic idiom that balances between the pastoral and the modern.



Duration:  19 November 2022 - 14 January 2023/Kalfayan Galleries 

Opening hours:

Monday 11.00 - 15:00 | Tuesday - Friday 11:00 - 19:00 | Saturday 11:00 – 15:00


Monday, November 7, 2022

Straw Falling on Concrete Floors (details)



            Thighs of Demeter, 2022 / 2.5 x 8,2 x 12 M














Sunday, October 23, 2022

Joko eta jolas



Kostis Velonis artistaren Sheltered lana, 2013koa

Maiz jo ditugu sinonimotzat joko eta jolas, baina ez dute gauza bera izendatzen. Arautua da jokoa, lehia dakar, eta baita irabazle eta galtzaileak ere, dirua ere tartean dela sarri. Egon liteke zoriaren esku utzitako parteren bat, eta trebezia behar izaten da arerioei eta zirkunstantziei aurre egiteko. Halakoak dira karta-jokoak, futbola edo esku-pilota, esaterako. Jolasari begiratzen badiogu, berriz, araurik, lehiarik, garailerik eta dirurik gabeko eginkizuna da, momentuko behar espontaneoari jarraitzen diona. Euskaltzaindiaren Hiztegiaren arabera, atsegin hartzen da jokoarekin, eta atsegin eta atseden jolasarekin. Definitzeko modu bat da atsedenaren aipamen hori, baina jolasak ere izan ditzake bere buruhausteak, beste era batekoak. Egia da jokoak piztu ohi dituela gehien tentsioa eta adrenalina, baina horrek ez du esan nahi jolasa hala moduz edo arretarik eta ahaleginik gabe egin beharreko kontua denik.

Konparazio —behartu— bat egingo bagenu egunerokotasuneko jarduerekin, soldatapeko lanpostuak badu jokoarekin zerikusirik. Aurrez ezarritako arauen barruan, eta dirua tartean dela, espero denari eta ez denari aurre egiteko gaitasunak erakutsi beharrak bat egiten du postfordismoaren funtzionamenduarekin. Beste aldean, emaitza arrakastatsu baten antsiarik gabe eta guk hala nahita egiten duguna izan daiteke jolasa. Jakitun naiz bizitza ez dela benetan partetan erraz banatzekoa, eta sailkapen horretatik kanpo geratzen direla ekintza asko —ordainsaririk gabeko lanak, eta abar—, baina hurrengo paragrafoetan zerbait esatea ahalbidetuko didan sinpletze ariketa egiten ari naiz.

2020ko udaberriko itxialdiaren inguruetan, kulturaren ustezko balioespen mezuak zabaldu ziren, ez omen genuelako izango bestela etxean zerekin entretenitu. Baina entretenimenduarekin lotzeak, goretsi ordez, gutxietsi egiten du kultura benetan. Gainera, denbora-pasagarri izan zen kultura hori, industriak sortutako ikus-entzunezkoak izango ziren gehienbat —nire inpresiotik diot, daturik gabe—. Enpresa handiek prestatutako produktuak dira horiek, non askotan dena oso ondo diseinatuta dagoen hartzaileak esfortzurik gabe arretarik gal ez dezan, eta beti ikusten jarraitu nahi izan dezan. Hain justu, nire inguruan bati baino gehiagori entzun izan diot hori dela telesail edo film bati eskatzen diona; eguneko kezken ondoren tarte batez dena ahaztu ahal izatea, edo «entzefalograma lau» jartzea, esaera hori ere erabiltzen da. Entretenimenduarekiko loturaren atzean sakoneko zer ikuskera dagoen pentsatzen jarrita, esan daiteke produktibitatea —jokoa— kontsideratzen dela inportantea, eta, beste aldean, jokoarekin jarraitzeko beharrezkoa den atsedengarri arintzat —eta batzuetan narkotikotzat— hartzen dela jolasa, kultur sorkuntzak ere tartean sartuta.

Interesgarri deritzot Carl Gustav Jung psikologoaren autobiografian datorren pasarte bati. Kontatzen duenez, galduta eta trabatuta ikusi zuen bere burua denboraldi batez, eta ez zekien zer gertatzen zitzaion, ezta hortik nola atera zitekeen ere. Amore emanda, kontzienteki libratu zituen inkontzienteko bulkadak, eta hamar-hamaika urte zitueneko oroitzapena etorri zitzaion: harri eta lokatzezko eraikuntzatxoak egiten ikusi zuen bere burua. Helduak falta zuen lilura ezagutu zuen haurrarengan, eta ekintza hartara itzuli beharko zuela pentsatu zuen. Erresistentziaz eta umiliazio sentsazioz bizi izan zuen haur jolasetan hasi beharra, baina ez zuen beste irtenbiderik aurkitu. Ahal zuen guztietan harrizko etxetxoak egiten hasi zen orduan, bazkalostean nagusiki, eta arratsean ere bai, pazienteekin goiz amaitzen bazuen. Kontatzen duenez, huraxe izan zen aurreranzko bidea topatzeko modua, aurretik ez zituen bestelako pentsamendu batzuk sortu zitzaizkiolako ekintza horren bidez. Eta gerora inoiz berriz ere trabatzen bazen, pintatu edo harri bat lantzen zuen.

Hori irakurtzen diodanean, arretatsuki jarduten irudikatzen dut nik, dela pazienteekin kontsultan edo harriekin jolasean. Oso astuna eta probetxurik gabekoa izan daitekeelako erdizka edo arreta eta ahalegin gutxieneko bat gabe egiten dena, ez bada espresuki esfortzurik batere gabekoa izateko diseinatutako zerbait, lehen aipatutako ikus-entzunezkoak bezala. Jolasa bera ere aspergarria izan daiteke arretarik jarri gabe. Bestalde, aipatzekoa da egilearen ikuspuntutik bizitako esperientzia bat dela kontatutako Jungen hori, baina eraldatzaileak izan daitezkeela hartzailearen lekutik bizitakoak ere. Eta pertsona jakin baten kasu zehatz bat da, ez duena zertan denentzat eredu izan. Artea bizitzeko modu asko daude, eta ez da dena umetako jarduera atseginetan ibiltzea. Hori baino askoz gehiago dago, eta buruhauste dezentez gehiagotan sartu ohi gara honetan denbora asko ematen dugunak —profesionalizatu nahi izatekotan, gainera, neurri batean joko ere bihurtzen zaigu lehen jolas soila zena, jolasaren kaltetan—. Baina, dena dela, jolasa denbora-pasagarri hutsa ez delako adibide ona da Jungena. Eman daitezkeen askoren arteko bat; bere burua bide ezberdinetatik sakonki ezagutzen saiatu zen norbaitena, kasu honetan.

Oier Iruretagoiena

https://www.berria.eus/paperekoa/1957/039/001/2022-10-02/joko-eta-jolas.htm 

Sunday, October 9, 2022

Ανεμοδείκτης




Ανεμοδείκτης, 2022

Κυπαρίσσι, βυθισμένο πλοίο 

 

Η συγκεκριμένη γλυπτική χειρονομία που αφορά στην τοποθέτηση ενός  κυπαρισσιού διαγώνια  προς την θάλασσα, προκύπτει από την ιδέα του «ριζώματος», της εδραίωσης, αλλά και μιας αντίθετης συνθήκης, αυτή της «εκρίζωσης» και του ξεριζωμού ως μιας ευρύτερης έννοιας που σχετίζεται με τη βίαιη μετακίνηση. Οι δεντροφορίες (dendrophoriaeστην αρχαία Ελλάδα, γιορτές στις οποίες μετέφεραν τα δέντρα στους κεντρικούς δρόμους της πολιτείας, υπενθύμιζαν την εγγύτητα της αγροτικής ζωής μέσα στην πόλη, με την επανένωση του φυσικού στοιχείου με το τεχνητό. Όμως, η κυριολεκτική σημασία της μεταφοράς και της κίνησης αποτελεί μαρτυρία μιας αντίληψης για την εμψύχωση του δέντρου. Το κυπαρίσσι μετακινείται και επανατοποθετείται σε ένα προσωρινό σημείο στην ακτογραμμή της Ελευσίνας, στο ύψος του λιμανιού, πίσω από ένα βυθισμένο πλοίο, το κατάρτι του οποίου εξέχει, παίρνοντας διαγώνια κλίση. Στη διάρκεια της εγκατάστασης, κάποια τμήματα από το ανυψωμένο και στηριγμένο στα «τσιμεντένια κράσπεδα» κυπαρίσσι θα αποσπαστούν από την κύρια δομή, θα πέσουν ή θα σπάσουν. Η «ανεμόφιλη» κλίση του μπροστά από το λιμάνι της Ελευσίνας λειτουργεί ως ένδειξη μιας μετεωρολογικής συνθήκης, ένα είδος ανεμοδούρας. 

Η πλάγια κλίση του κυπαρισσιού συνεπάγεται τη δράση μιας δύναμης, τη σθεναρή αντίσταση  που συμπεριλαμβάνει την ανθρώπινη θέληση ενάντια στην οριζοντιότητα και τη λήθη. Όπως και με τη μεγάλη γλυπτική κατασκευή μέσα στα Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας, τα όρια του οργανικού-ανόργανου, της κίνησης και της ακινησίας, της έμψυχης και της άψυχης ύλης, της άνθησης και του μαρασμού στην έκκεντρη  τοποθέτηση αυτού  του δέντρου, είναι διαπραγματεύσιμα. Η «λοξή» στάση του δέντρου αναδεικνύει έννοιες όπως το βάρος, την ισορροπία, την οικοδόμηση και την πιθανή κατάρρευση, προβάλλοντας επιπλέον τη μεταβαλλόμενη πλαστικότητα του «καιρού» σε ένα προσωρινό ρίζωμα, το οποίο αγωνίζεται για να διατηρηθεί ζωντανό.  

Saturday, October 1, 2022

Thighs of Demeter





Thighs of Demeter, 2022

2,5 x 8,2 x 12 m

 

The goddess Demeter and her daughter, Persephone, offer the ideal narrative for the merging of the inorganic with the organic element and how seemingly different entities and physical phenomena, defined by movement or immobility, animate and inanimate matter, flourishing and withering, can overlap and not work in opposition. The installation is a strict geometric delimitation that functions as a mechanism of gestation and harvesting, with agricultural activities being linked to the erotic act. However, the erotic narrative in this monumental sculptural installation is not only underlined by the triangular shape of its structure, but is also found in the functionality of the construction. The “thighs of Demeter” function as an insect shelter with floors consisting of different recyclable materials and plants, which “seduce” all kinds of insects that assist in the pollination process. The architectural scale of the construction connects to the notion of moira as protractor measurement unit with the notion of moira as destiny and luck. The stakes of this upright and vertical anthropomorphic field do not only concern the surface of the earth and the height of a “wind-friendly” structure, but also address a reverse course, where height can be understood as an ultimate depth. All the agricultural activities that Demeter (earth mother) takes care of by plowing, sowing and harvesting, also involve the chthonic element. Persephone and her stay in Hades for some months of the year reflect the continuation of a permanent existential narrative with the natural life cycle of plants as a symbol of birth, death and rebirth. 

 

MYSTERY 22 | Straw falling on concrete floors
Kostis Velonis

2023 Eleusis European Capital of Culture @2023eleusis 

Wednesday-Sunday 17:00-21:00

Old Olive Mill, Elefsina

28/8 - 23/10

 

Cur. by Zoi Moutsokou @zoi_moutsokou , Ioanna Gerakidi @ioanna.gerakidi 
Architectural curation: A Whale’s architects 
@a_whales_architects & Diogenis Verigakis @diogenisver 
opbo studio 
@opbostudio 
Scientific and material contribution: Agricultural University of Athens 
@agricultural_university_athens 

 

Builders, Housewives and the Construction of Modern Athens



Tassos Langis and Yannis Gaitanidis, Builders Housewives and the construction of Modern Athens, (still) 2022, film.

To celebrate the revised third edition of Ioanna Theocharopoulou’s book Builders, Housewives and the Construction of Modern Athens (Onassis Foundation, 2022), the Onassis Foundation is hosting a wide-ranging discussion in the context of Archtober 2022 (NYC's Architecture and Design Month) about the relevance of this modern city, its architecture, and ancient history. In a parallel trajectory, the Onassis Foundation produced documentary, by Tassos Langis and Yiannis Gaitanidis, based on Ioanna Theocharopoulou’s book and sharing the same title, begins (also this fall in New York) its United States and Canada tour, as part of the official Architecture and Design Film Festival program (2022–23).

North American premiere at the Architecture and Design Film Festival 2022
The city of Athens is so much more than the classical architecture that adorns it since there is a vibrant energy, buzz, and density that fills its streets and neighborhoods. The film Builders, Housewives and the Construction of Modern Athens (87 minutes, 2021) by Tassos Langis and Yiannis Gaitanidis unveils a new perspective of the city, examining the most distinctive Athenian building type—the polykatoikía—and the city's reconstruction by the anonymous lay builders and their housewives, who were the most unlikely “co-authors.” The documentary takes a deep dive into the lives of the provincials who came to Athens after the Civil War and sheds light on how they developed their craft and communicated with the educated architects. Based on the book of the same title by Ioanna Theocharopoulou, the film proposes a fascinating account of the provincials’ role and encounter with the “project of modernity.”

ADFF film screenings
September 30–October 1, 2022, New York: Cinépolis Cinemas: 260 W 23rd St: Friday, September 30, 6:45-8:45pm, Theatre 8 / Saturday, October 1, 4:15–6pm, Theatre 9.
November 2–5, 2022, Toronto
November 9–12, 2022, Vancouver
January 16–19, 2023, Los Angeles
January 26–29, 2023, Washington
February 2–5, 2023, Chicago

During the ADFF screenings in the United States and Canada, the third edition of the book will be available for purchase in collaboration with Actar Publishers.

Book launch & panel discussion at Archtober, New York
Thursday, October 13, 6–8pm
Center for Architecture, 536 LaGuardia Place, New York, NY 10012

Architectural historians have tended to disparage the lack of formal planning and the apparent homogeneity of Athen’s “box-like” concrete buildings. By casting Athens as a uniquely local mode of informal urbanism, a phenomenon that, in a broader sense, is found around the world and particularly in the “developing” world, Theocharopoulou’s book offers a critical re-evaluation of the city as a successful adaptation to circumstance, enriching our understanding of urbanism as a truly collective design activity. Builders, Housewives and the Construction of Modern Athens advocates for an architectural history that allows access to the conceptual worlds and the imaginations of builders and inhabitants. This approach departs from a focus on structures designed exclusively by architects and planners, to explore processes—financial, cultural, and material—that rely on self-organization and community. These improvisations and adaptations, which succeeded in producing a dense and vibrant city, can, in turn, help us imagine how to create more sustainable and livable urban models today.

Speakers: Simon Critchley, Hans Jonas Professor of Philosophy, The New School for Social Research / Neni Panourgiá, Adjunct Associate Professor, The Prison Education Program, Psychology Department; Academic Adviser, The Justice in Education Initiative, Columbia University / Ioanna Theocharopoulou, Visiting Lecturer, Department of Architecture, Art and Planning, Cornell University; Author, Builders, Housewives and the Construction of Modern Athens

 

Monday, September 26, 2022

Οι μηροί της Δήμητρας




Στάχυα πέφτουν σε τσιμεντένια δάπεδα

Οι μηροί της Δήμητρας (λεπτομέρεια), 2022  

2,5 x 8,2 x 12 Μ


Η θεά Δήμητρα και η κόρη της, Περσεφόνη, προσφέρουν την ιδανική αφήγηση για τον σχεδιαστικό εναγκαλισμό του ανόργανου με το οργανικό στοιχείο και το πώς φαινομενικά διαφορετικές οντότητες και φυσικά φαινόμενα που ορίζονται από την κίνηση και την ακινησία, την έμψυχη και την άψυχη ύλη, την άνθηση και τον μαρασμό, μπορούν να αλληλεπικαλύπτονται και να μην λειτουργούν αντιθετικά. Πρόκειται για μια κατασκευή με αυστηρή γεωμετρική οριοθέτηση, που λειτουργεί ως ένας μηχανισμός της κυοφορίας της συγκομιδής, με τις αγροτικές δραστηριότητες να είναι στενά συνδεδεμένες με την ερωτική  πράξη. Στη μνημειακή αυτή γλυπτική εγκατάσταση η ερωτική αφήγηση δεν υπογραμμίζεται μόνο με το τριγωνικό σχήμα της δομής του ανθρωπόμορφου κτίσματος, αλλά εντοπίζεται και στη λειτουργικότητα της κατασκευής. Οι «μηροί της Δήμητρας» λειτουργούν ως ένα καταφύγιο εντόμων με ορόφους που αποτελούνται από διαφορετικά ανακυκλώσιμα υλικά και φυτά, τα οποία «αποπλανούν» όλα τα είδη των εντόμων που συνεισφέρουν στη διαδικασία της επικονίασης. Η αρχιτεκτονική κλίμακα της κατασκευής συνενώνει τη μοίρα ως μονάδα μέτρησης με τη μοίρα ως πεπρωμένο και τύχη. Το διακύβευμα αυτού του ορθωμένου και κάθετου ανθρωπομορφικού χωραφιού δεν αφορά μονάχα στην επιφάνεια της γης και το ύψος μιας «ανεμόφιλης» κατασκευής, αλλά απευθύνεται και σε μια αντίστροφη πορεία, όπου το ύψος μπορεί να γίνει αντιληπτό ως έσχατο βάθος. Όλες οι αγροτικές δραστηριότητες τις οποίες φροντίζει η Δήμητρα (γη μήτηρ) με το όργωμα, τη σπορά και τον θερισμό, αφορούν και στο χθόνιο στοιχείο. Η Περσεφόνη και η διαμονή της στον Άδη κάποιους μήνες του χρόνου αντανακλούν τη συνέχιση μιας μόνιμης υπαρξιακής αφήγησης με τον φυσικό κύκλο ζωής των φυτών ως σύμβολο γέννησης, θανάτου και αναγέννησης 


 

2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης/ Αισχύλεια 2022

Τετάρτη-Κυριακή 17:00-21:00
Διάρκεια: 28/8 - 23/10

Τοποθεσία: Παλαιό Ελαιουργείο, Ελευσίνα

 

Διεύθυνση Επιμέλειας: Διεύθυνση Σύγχρονης Τέχνης - Ζωή Μουτσώκου | 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης

Συνεργάτις Επιμελήτρια: Ιωάννα Γερακίδη

Αρχιτεκτονική Επιμέλεια: Οι αρχιτέκτονες της Φάλαινας & Διογένης Βεριγάκης

Φωτογραφίες: Πάνος Κοκκινιάς

Επιστημονική και Υλική Υποστήριξη: Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Οργάνωση Παραγωγής: Αλέξανδρος Τηλιόπουλος

Συντονισμός Παραγωγής: Γιώργος Κατσώνης

Εκτέλεση Παραγωγής: opbo studio

 


Thursday, September 15, 2022

Persephone stumbled



Persephone stumbled

Persephone stumbled, 2022

Wood, concrete, lighting

Variable Dimensions


The site of Persephone’s abduction by Pluto is located in a crude wooden oblong
building—part of the Olive Mill’s factory zone—a section of which protrudes into the void. At this point, the association of the myth with the cycle of the land’s fertility within the industrial ruins is reshaped and reformulated. The imprint of the gesture of the ascent and descent of Demeter’s daughter finds correspondences with the storage of industrial products and the cycle of production.

 

 

Organised by 2023 Eleusis European Capital of Culture & Aeschylia Festival 2022

A production of 2023 Eleusis European Capital of Culture

Old Olive Mill, Elefsina

28/8 - 23/10